Szeryng Henryk

(1918 Warszawa – 1988 Meksyk) – skrzypek. Na estradach występował od dziesiątego roku życia; w Filharmonii Warszawskiej debiutował, mając 15 lat. Jako siedemnastoletni wirtuoz, grał Koncert skrzypcowy L. van Beethovena z towarzyszeniem orkiestry pod dyrekcją Bruno Waltera. W czasie II wojny światowej dał ponad 300 koncertów dla żołnierzy wojsk alianckich i Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie. Opanował również sztukę dyrygencką, kompozycję, muzykologię; studiował historię teatru, literatury, filologię. Znał kilka języków obcych. Jako tłumacz gen. Władysława Sikorskiego, przybył do Meksyku, gdzie po wojnie osiadł na stałe i w 1948 objął stanowisko profesora na Facildad de Musica uniwersytetu w Meksyku. Występował na estradach całego świata, razem z najsłynniejszymi dyrygentami i orkiestrami. Wielokrotnie gościł w Polsce. W swoim repertuarze miał ponad 40 koncertów z orkiestrą i wiele utworów solowych. Był propagatorem muzyki polskiej, grając dzieła Mieczysława Karłowicza, Karola Szymanowskiego i Henryka Wieniawskiego. Nagrywał liczne płyty; w 1955 otrzymał Grand Prix du Disque.

Autor hasła: Marian Fuks

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem