Szenirer (Schenirer) Sara

(1883 Kraków – 1935 tamże) – ortodoksyjna działaczka oświat.; czołowa przedstawicielka tzw. ruchu odrodzenia religijnego kobiety żydowskiej. Pochodziła z ortodoksyjnej rodziny z tradycjami rabinackimi. Ukończyła szkołę powszechną w Krakowie, po czym podjęła pracę jako krawcowa. Poza tym, była samoukiem. W 1914, wraz z falą uchodźców, dotarła do Wiednia. Po powrocie do Krakowa kontynuowała pracę jako krawcowa i jednocześnie – w listopadzie 1917 – otworzyła w Krakowie jednoizbową szkołę o profilu ortodoksyjnym, przeznaczoną dla dziewcząt. Poparcie uzyskane od kilku działaczy Agudy oraz cadyka z Bełza (Rokeach Jisochar Dow Ber), którego chasydem był jej ojciec, przyczyniło się do rozwoju szkoły, która stała się zaczynem powstania organizacji Be(j)t Jaakow. Ruch zakładania szkół dla dziewcząt – początkowo rozwijający się głównie dzięki jej wychowankom – został zdynamizowany po konferencji ortodoksyjnych działaczy oświatowych, zwołanej z inicjatywy Sz. w Warszawie w 1925. Ruch ten wspierała także piórem (m.in. na łamach łódz. czasop. „Bajs Jakow” od 1924). Również kierowała seminarium nauczycielskim Bet Jaakow w Krakowie, które zostało otwarte w 1927.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem