Szemajasz, [Prorok]

(hebr. Sz(e)ma'ja ha-Nawi; Sz(e)ma'ja Isz ha-Elohim) (X w. p.n.e.) – prorok („mąż Boży”) działający w okresie panowania króla judzkiego, Roboama (1 Krl 12,22). Zgodnie z tradycją, powstrzymywał władcę przed wszczęciem wojny z plemionami izraelskimi z północy, które wypowiedziały mu posłuszeństwo i utworzyły własne państwo (Izrael). Zapowiedział też królowi i książętom judzkim, że spadnie na nich kara Boża, za grzechy i wprowadzanie obyczajów pogan, której narzędziem będzie król Egiptu, Sziszak. Kiedy zaś napominani ukorzyli się, Stwórca ustami Sz. ogłosił złagodzenie przyszłej kary (Sziszak najechał na Judę, a jego wojska złupiły Świątynię Jerozolimską; 1 Krl 14,21-26).

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem