Szechter Szymon

(1920 Lwów – 1983 Londyn) – pisarz, historyk, tłumacz. Ukończył gimnazjum we Lwowie, potem uczył się w liceum budowlanym w Jarosławiu. Po zajęciu Lwowa przez Sowietów (1939) studiował w Akademii Handlu Zagranicznego. W 1940 wstąpił do Komsomołu. W 1941-1943, jako saper, walczył w Armii Czerwonej. W wyniku kontuzji stracił wzrok. Po wojnie ukończył studia historyczne we Lwowie (doktorat uzyskał w 1953) i na tamtejszym uniwersytecie wykładał historię. Repatriował się do Polski w 1957. Wykładał historię ruchu ludowego w okresie międzywojennym na UW (1962-1964). Od 1965 był członkiem PZPR. W 1965 zaczął prowadzić Dziennik. Ze względu na zawarte w nim rozważania o komunizmie i informacje o procesach politycznym, w 1966 został aresztowany wraz z sekretarką, Niną Karsow, którą poślubił w więzieniu. Zwolniono go po tym, jak Nina wzięła na siebie autorstwo Dziennika. W 1968 wyemigrował do Anglii (por. Marzec '68). Wykładał w londyńskiej School of Economic and Political Sciences (1968-1970). W 1970 założył wydawnictwo „Kontra”, publikujące Kronikę bieżących wydarzeń, dokumentującą działalność i prześladowania opozycji w Związku Radzieckim. Opublikował kilka książek wspomnieniowych (m.in.: Nie kocha się pomników, w której znalazł się wspomniany Dziennik, wyd. Londyn 1970; Szechterezada, Londyn 1975; In the Name of Tomorrow. Life Underground in Poland, 1971); powieść o sytuacji pisarza polskiego pochodzenia żydowskiego – Czas zatrzymany do wyjaśnienia (1972); kilka tomów opowiadań; przekłady z j. ros. – niektóre dokonywane razem z żoną.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem