Szear Jaszuw

(hebr., reszta powróci, reszta [się] nawróci) – 1. imię o głębokim, symbolicznym znaczeniu, które Prorok Izajasz nadał swemu synowi (Iz 7,3). Wpisuje się ono w ciąg zapowiedzi katastrof i klęsk, spadających na lud Izraela (w wypadku Izajasza – wspomnienie niewoli egipskiej i zapowiedź najazdów asyryjskich), będących karą bożą za jego grzechy. Z nieszczęść tych miała jednak ocaleć „reszta”, która powróci do Syjonu, zapewniając przyszłość Izraela (por. Szczątek Izraela). Z tym symbolicznym wątkiem wiąże się nadanie w 1949 jednemu z osiedli rolniczych w północnej Galilei miana Sz.J. Wspomniana „reszta” ma także wymiar mesjańskim i oznacza tych, którzy wytrwają (nawrócą się), aż do kresu czasu, a więc staną się nosicielami zbawienia mesjańskiego. W ujęciu eschatologicznym, są oni małą częścią pobożnych (wybranych spośród Izraela), ocalonych przez Mesjasza po okresie ucisków i nieszczęść czasów ostatecznych, z których powstanie w Dniu Pańskim doskonały, wolny od grzechu Izrael. 2. „Szear Jaszuw” – tytuł czasopisma w języku hebrajskim, które było wydawane od 1921 w Łodzi przez Ch.I. Bunina.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand