Szczątek (Pozostałość) Izraela

(hebr. Szeerit Israel) – idea wywiedziona z Księgi Kapłańskiej (26,44-45), w której Bóg zapowiada, że nigdy nie zniszczy całkowicie ludu Izraela, ze względu na wspomnienie zawartego z nim Przymierza i wywiedzenia jego przodków z Egiptu. Rozwinięciem tego wątku było pojawienie się w Księgach Prorockich zapowiedzi katastrof, prześladowań itp. nieszczęść, które miały spaść na grzeszny lud. Nie zostanie on jednak całkowicie zniszczony, lecz Sz.I., złożony z pobożnych i sprawiedliwych mężów, będzie oszczędzony, by powrócić przed Dniem Sądu (por. Jom ha-Din) do swej ojczyzny i rozpocząć budowanie Królestwa Bożego na ziemi. Idea ta pojawia się niemal we wszystkich pismach prorockich, poczynając od Amosa. Szczególny nacisk na tę koncepcję kładł Izajasz, który równocześnie twierdził, że Sz.I. stanowić będą nieliczni – zaledwie dziesiąta część ludu. Za Izajaszem, do idei tej powracali zwłaszcza Jeremiasz, EzechielMicheasz. Powrót Judejczyków z niewoli babilońskiej został uznany za spełnienie owego proroctwa, m.in. przez Aggeusza, EzdraszaNechemiasza. Do idei Sz.I. nawiązywali też działacze ruchu Miłośników Syjonu; np. w Warszawie adwokat I. Jasinowski, wraz z Saulem Pinchasem Rabinowiczem, w sierpniu 1883 założył Towarzystwo (Chewrę) „Szeerit Israel”, związane z tym ruchem, które tylko w ciągu trzech pierwszych miesięcy istnienia zwerbowało 400 członków. Współcześnie wzmianki w liturgii o Sz.I. są odczytywane, jako symbolicznie odnoszące się do ocalałych z Holokaustu.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand