Szalom Zachor

(hebr., Pokój chłopcu [mężczyźnie], Powodzenie [dla] syna), w Talmudzie zw. Szawua ha-ben (hebr., Tydzień syna), niekiedy nazywany też Szabat Zachor (hebr., Szabat męskiego potomka; nie należy mylić tego pojęcia z identycznie brzmiącą nazwą drugiego z czterech specjalnych wiosennych szabatów, na które przeznaczone są specjalne czytania Tory) – uroczyste odwiedziny w domu, gdzie przyszedł na świat syn, składane w piątkowy wieczór (szabat), przed obrzezaniem dziecka. Podobnie, jak wachnacht, wiązano je z „zabezpieczeniem” dziecka i położnicy przed niebezpieczeństwem, jakie im groziło ze strony złych duchów bądź „złego oka”. W dziele Szulchan Aruch (część Jore Dea) oraz w komentarzu do niego, autorstwa M. Isserlesa, odwiedziny takie są utożsamiane z seudat micwa. W odwiedzaniu domu rodziców nowo narodzonego, które było powszechnie praktykowanym obyczajem wśród Żydów aszkenazyjskich, w tym także polskich (od XV w.) – brali udział ich krewni, przyjaciele, członkowie gminy. Gości częstowano winem, gotowanymi owocami, ciastem itp. Prowadzono też modły pod kierunkiem kantora. Często rabin wygłaszał krótkie kazanie. W wielu gminach także po modłach w sobotni poranek przyjaciele domu, prosto z synagogi, przychodzili ponownie w odwiedziny. Centralną częścią tego spotkania było błogosławieństwo związane z kid(d)uszem.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem