Szajewicz Symche (Symcha) Bunem (Bunim)

(1907 Łęczyca – 1944 Oświęcim) – prozaik, poeta, piszący w j. jidysz. Zawodowo był pracownikiem łódzkiej fabryki włókienniczej. Jednak w żydowskim środowisku literackim przedwojennej Łodzi był znaną postacią. Podczas II wojny światowej trafił do łódzkiego getta, gdzie zwrócił się ku poezji o charakterze epickim; tylko dwa z tych utworów przetrwały wojnę. W antologiach najczęściej zamieszczany jest poemat z 1942, w którym ojciec wspomina przeszłość, by jego córka, Blumełe, wiedziała jak godnie poradzić sobie z przyszłością, tak tragiczną i jednoznaczną, jak deportacja. Tytuł tego poematu, Lech-lecho (Wyjdź), został zaczerpnięty z biblijnego fragmentu, w którym Bóg nakazuje Abrahamowi opuścić ziemię ojców (Rdz 12,1). Po likwidacji getta w Łodzi Sz. trafił do Oświęcimia II – Brzezinki. Zginął tam na kilka tygodni przed wyzwoleniem obozu przez oddziały sowieckie.

Autor hasła: Janusz Solarz

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem