Szabat Chazon

(hebr., Szabat Widzenia), zw. też Widzeniem Izajasza (hebr. Chazon Jeszajahu) – szabat poprzedzający post Tisza be-Aw, przypadający w okresie żałoby, obchodzonej na pamiątkę zburzenia Świątyni Jerozolimskiej, co – zgodnie z tradycją – uważano za karę, zesłaną za grzechy całego narodu. Sz.Ch., uważany za szabat żałobny. Nazwa Widzenie Izajasza pochodzi od pierwszych słów haftary, przypadającej na ten dzień (Iz 1,1-27; Chazon Jeszajahu ben-Amoc…). W czytaniu tym przepowiadane są nieszczęścia, jakie Bóg ześle na lud Izraela za jego grzechy. Żydzi jemeńscy używają nazwy Szabat E(j)cha i jako haftarę czytają fragment z Księgi Izajasza (1,21 nn.), rozpoczynający się od słów Ejcha… (hebr., Jakżesz…). W wielu gminach żydowskich, w tym także na ziemiach polskich, na znak smutku i żałoby ludność zakładała tego dnia stare, zniszczone ubrania.

Autor hasła: Magdalena Bendowska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand