Syracha Mądrość

(hebr. Ben Sira); Księga Mądrości Syracha; Eklezjastyk (od łac. ecclesiasticus = księga kościelna); według greckiej wersji – Mądrość Jezusa Syna Syracha albo Mądrość Jezusaksięga apokryficzna (apokryfy i pseudoepigrafy), zaliczana do literatury mądrościowej, przypisywana Syrachowi; składa się na nią 51 rozdziałów. S.M. weszła do greckiego tłumaczenia BH (Septuaginta), a następnie została przełożona na język łaciński (Wulgata) i w kanonie Biblii chrześc. włączona do grupy Ksiąg Dydaktycznych. Oryginał został spisany w języku hebrajskim na pocz. II w. p.n.e. w Palestynie i przetłumaczony przez wnuka autora na język grecki (tuż po 132 p.n.e.). S.M., krążąca wśród ludu w wielu odpisach, stanowi świadectwo ówcześnie obowiązującej w judaizmie doktryny oraz poglądów moralnych tamtej epoki. Hebrajski tekst księgi, znany uczonym żydowskim jeszcze w okresie średniowiecza, zaginął przed XI w. n.e. Jednak w końcu XIX w. w genizie kairskiej synagogi odnaleziono kilka manuskryptów, zawierających duże fragmenty tekstu w języku hebrajskim (ok. dwie trzecie); a w poł. XX w. – także w Qumran i podczas wykopalisk w Masadzie. Teksty hebrajskie znacznie odbiegają od wersji w języku greckim, syryjskim i łacińskim; odmienne jest nawet imię bohatera księgi (w wersji hebr. – „Symeon, syn Jeszui, syna Eleazara, syna Syracha”, zaś w wersji grec. – „Jezus syn Syracha, syna Eleazara, jerozolimczyk”). Dość chaotyczna i pełna powtórzeń budowa utworu świadczy o tym, że stanowi on kompilację z różnych okresach działalności autora, która na koniec została poddana redakcji. W całości S.M. można wyróżnić pięć części, zbudowanych według określonego schematu; początek każdej stanowi doktrynalny wstęp, wysławiający Pana lub Jego Mądrość, po którym następuje nauka praktyczna. Przy tym, początkowy wątek uniwersalistyczny stopniowo zanika, a uwaga autora skupia się na ludzie Izraela; surowo potępia on pychę, chciwość, obmowę, cudzołóstwo, lenistwo; zaleca rozwagę w stosunkach z ludźmi; nawołuje do pokory, filantropii i dobroci; a także udziela pouczeń natury religijnej. (Zob. też: Ben-Zeew Juda Lejb)

Autor hasła: Zofia Borzymińska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand