Synagoga Stara (Wielka, Miejska) w Wilnie

synagoga wzniesiona zapewne na miejscu starszej (drewnianej?) w centrum dzielnicy żydowskiej, prawdopodobnie po 1633 (przed 1635). Należała do typu synagog halowych dziewięciopolowych, z przepiękną rokokową bimą, ustawioną w środkowym polu, i bogato zdobioną oprawą aron (ha-)kodesz przy ścianie wschodniej. Ponieważ S.S. w W. pełniła funkcję synagogi gminnej, zapewne był z nią związany Szmuel ben Awigdor (1732-1791), zwanym „ostatnim rabinem wileńskim”, jako że po nim już nikt nie miał takiej funkcji. Znanym przywódcą religijnym Żydów wileńskich był w ciągu 60 lat rabin Ch.O. Grodzieński. Na pocz. XIX w. zachodni szczyt synagogi ozdobiono polichromowaną galerią drewnianą. W pobliżu S.S. w W. stopniowo powstało kilkanaście mniejszych synagog, w tym Synagoga Wielkiego Gaona Wileńskiego; cały zespół zwano popularnie Szułhojf (jid., dosł.: dziedziniec bóżniczy). Wszystkie budowle zostały mocno zniszczone podczas II wojny światowej. Rozebrano je do końca w 1956-1957 i na tym miejscu wzniesiono domy mieszkalne.

Autor hasła: Eleonora Bergman

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem