Światowa Organizacja Syjonistyczna

(ang. World Zionist Organization [WZO]) (ŚOS) – organizacja o międzynarodowych zasięgu, stanowiąca oficjalną reprezentację ruchu syjonistycznego, powołana z inicjatywy T. Herzla na I Światowym Kongresie Syjonistycznym w Bazylei w 1897. Jej członkami byli wszyscy Żydzi, którzy utożsamiali się z programem syjonistycznym i płacili tzw. szekle. Podstawowymi narzędziami organizacji były: Żydowski Fundusz Narodowy (Keren Kaj(j)emet le-Israel), Fundusz Odbudowy (Keren ha-Jesod) i Jewish Collonial Trust; zaś jego organem ustawodawczym – Kongres Syjonistyczny. W okresie między kongresami, działaniami ŚOS kierowała Ogólna Rada Syjonistyczna, sprawująca kontrolę nad Egzekutywą Syjonistyczną. Funkcję przewodniczącego ŚOS sprawowali kolejno: Herzl (1897-1904), D. Wolfsohn (1904-1911), Otto Warburg (1911-1920), Ch. Weizmann (1920-1931 i 1935-1946), N. Sokołów (1931-1935), Nachum Goldmann (1956-1968). W okresie międzywojennym pewną autonomię w ramach ŚOS miały organizacje: Mizrachi i PS. W 1933 ze ŚOS wystąpili rewizjoniści pod przewodnictwem W. Żabotyńskiego. Mniejszość, na której czele stał M. Grossman, pozostała w ramach ŚOS. Od 1960 ŚOS stała się instytucją o charakterze federacyjnym. Do tego roku podstawą członkostwa oraz możliwości głosowania było opłacenie wspomnianego szekla. W 1960 wprowadzono zmianę, polegającą na zamianie indywidualnego członkostwa przez zbiorowe członkostwo poszczególnych organizacji syjonistycznych. (Zob. też: „Ha-Olam”)

Autor hasła: Natalia Aleksiun

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand