Steinwurzel Seweryn

(1898 Warszawa – 1983 Lod, Izrael) – operator, reżyser i producent filmowy; syn Arona S., właściciela znanego warszawskiego studia fotograficznego Rafael (przy ul. Długiej 40). Był absolwentem Państwowej Wyższej Szkoły Budowy Maszyn i Elektrotechniki im. H. Wawelberga i S. Rotwanda w Warszawie (tytuł inżyniera zdobył w 1933 na paryskiej Politechnice). Był współzałożycielem wytwórni filmowej Meteor (1922), potem związał się z wytwórnią Leo-Forbert (Leo-Film; por. Forbert Leo). Był jednym z najbardziej cenionych operatorów przedwojennego kina polskiego. Największym uznaniem cieszyły się jego dokonania pod kierunkiem reżyserów: Juliusza Gardana i J. Lejtesa, oraz zdjęcia do Legionu ulicy (1932) A. Forda. Współpracował z wieloma wytwórniami. Był współzałożycielem Polskiego Związku Producentów Filmowych oraz Stowarzyszenia Realizatorów i Techników Filmowych. Za swe dokonania w 1938 otrzymał Złoty Krzyż Zasługi. Po wybuchu II wojny światowej schronił się we Lwowie; znalazł zatrudnienie jako kierownik zakładów naprawy sprzętu filmowego i samochodów w Stanisławowie. W 1941 podjął pracę w Moskwie w wytwórni filmów dla dzieci (Sojuzdietfilm), pracował też jako operator filmowy (m.in. film Bojewoj kinosbornik nr 7). Po napaści Niemiec na Związek Radziecki ewakuował się do Tadżykistanu. Wkrótce (jeszcze w 1941) wstąpił do Armii Polskiej Władysława Andersa i pracował w jej komórce filmowej (także na Bl. Wschodzie i w okresie walk II Korpusu we Włoszech). W Palestynie – na prośbę Lejtesa – wykonał część zdjęć do filmu Wierne miasto. Po wojnie osiadł i pracował w Argentynie; nakręcił dwa filmy (1947), po czym otworzył zakład konstrukcji i naprawy sprzętu filmowego. Potem, otrzymawszy propozycję pracy w wytwórni Leader Cinematografic, przeniósł się do Brazylii. Od 1975 mieszkał w Izraelu. S. zrealizował zdjęcia do kilku filmów żydowskich: Tkijes kaf (jid., Ślubowanie, 1924); Łamed-wownik (jid., Jeden z Trzydziestu Sześciu, 1925); Der purimszpiler (jid., Błazen purimowy, 1937); A briwełe der mamen (jid., List do matki, 1938); Mamełe (jid., Mateczka, 1938) oraz w efemerycznej wytwórni „Efes-Film”, której był współzałożycielem, dokumentalny obraz Nowa Palestyna oraz otwarcie Uniwersytetu Hebrajskiego w Jerozolimie (1925).

Autor hasła: Zofia Borzymińska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem