Steinberg Joszua

(1825 Wilno – 1908 tamże) – pedagog, pisarz i językoznawca hebrajski; absolwent wileńskiej szkoły rabinów. W 1860-1867 był „urzędowym” rabinem Białegostoku, gdzie wspierał zakładanie szkół z języka rosyjskiego, jako wykładowym, dla dzieci żydowskich. Następnie był wykładowcą w wileńskiej szkole rabinów (od 1867) i cenzorem ksiąg hebrajskich (1883-1905). W artykułach publicystycznych i popularnonaukowych propagował idee haskali. Był zwolennikiem konsekwentnego stosowania hebrajskiego języka biblijnego w literaturze. Napisał kilka dzieł dotyczących języka hebrajskiego, w tym: Sefer ha-mil(l)im (1878-1880; słownik rosyjsko-hebrajski i hebrajsko-rosyjski) oraz Maareche(j) leszon ewer (1884; podręcznik gramatyki i języka hebrajskiego, w którym m.in. akceptował wymowę aszkenazyjską). Do dziś są cenione walory jego słownika biblijnego Miszpat ha-urim (1891; wyd. poprawione pt. Mil(l)on ha-TANACH, 1940). Poza tym był autorem rosyjskich podręczników do nauki języka hebrajskiego; tłumaczeń biblijnych na język rosyjski; oraz kilku przekładów literatury, w tym zbioru wierszy swego szwagra, M.J. Lebensohna, na język niemiecki (Gesänge Zions, 1859).

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem