Statut o urządzeniu Żydów

(z 1804), właśc. Położenije o ustrojstwie Jewriejew (ros.) – statut opracowany przez Komitet dla urządzenia Żydów (powołany do życia 9 XI 1802 przez cara Aleksandra I; w jego skład – obok urzędników rosyjskich – wchodzili m.in.: książę Adam Jerzy Czartoryski i Seweryn Potocki); zatwierdzony przez cara 9 XII 1804. Obejmował całokształt spraw związanych z reformą życia Żydów w Rosji oraz na ziemiach wcielonych do Cesarstwa; zachowywał ograniczenia terytorialne osadnictwa żydowskiego (strefa osiadłości) oraz ograniczenia dostępu do prawa miejskiego; znosił kahały, powołując w ich miejsce zarządy gmin o ograniczonych kompetencjach, oraz sądy rabinackie; podporządkowywał też Żydów administracji lokalnej; nakazywał usunięcie ze wsi w ciągu trzech lat żyd. karczmarzy, arendarzy młynów, stawów, myt itp. (postanowienie to zostało zawieszone w 1808); zakazywał noszenia tradycyjnego stroju żydowskiego. Przyjmowanie Żydów do władz samorządowych uzależniał od ich znajomości języka rosyjskiego, polskiego lub niemieckiego. Zapowiadał też utworzenie świec. szkolnictwa dla dzieci żydowskich. Główne postanowienia S. o U.Ż. zostały powtórzone w ustawie O urządzeniu Żydów (ros. Położenije o Jewriejach) z 1835.

Autor hasła: Paweł Fijałkowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand