Statut Kaliski

przywilej nadany w 1264 Żydom wielkopolskim przez księcia kaliskiego Bolesława Pobożnego, wzorowany na przywilejach Żydów austriackich (1244) i czeskich (1254), podporządkowujący ludność żydowska władzy księcia, gwarantujący jego opiekę oraz prawo organizowania wspólnot religijnych, w myśl zasad wyznania, zapewniający swobodę działalności gospodarczej, nakładający surowe kary na chrześcijan winnych zabicia Żyda, napaści na synagogę lub dewastacji cmentarza żydowskiego, oraz zakazujący oskarżania Żydów o mordy rytualne. Potwierdzony i rozszerzony na całą Polskę przez króla Kazimierza Wielkiego w 1334 stał się fundamentem sytuacji prawnej Żydów w dawnej Polsce. (Zob. też: Kammerknechtschaft; Kazimierza Wielkiego polityka wobec Żydów; Szyk Artur)

Autor hasła: Paweł Fijałkowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem