Sołowiejczyk Izaak (Icchak) Zeew ha-Lewi

zw. Rabim Wełwełem (1886 [1888] Wołożyn – 1959 [1960] Izrael) – rabin, uczony talmudysta; syn Chaima ha-Lewiego S.; wnuk Josefa Dow Baera ha-Lewiego S. z Wołożyna. Kształcił się pod kierunkiem ojca, który uczynił go spadkobiercą tradycji swego rodu i studiów jesziwy w Wołożynie. Po przejęciu w 1918 po ojcu stanowiska rabina brzeskiego nie założył jesziwy, lecz udzielał nauk dobranej grupie uczniów w swym be(j)t (ha-)midraszu. Przynależność do niej była uważana za wielki zaszczyt. S. brał też czynny udział w życiu gminy żydowskiej w Brześciu n. Bugiem. Po wybuchu II wojny świat. uszedł z częścią rodziny do Wilna, skąd następnie przedostał się do Palestyny. W 1941 osiadł w Jerozolimie i pracował ze studentami w kolelu, pozostawiając prowadzenie jesziwy swemu najstarszemu synowi, Josefowi (Josifowi) Dow Baerowi. Nie brał już udziału w życiu publicznym, poświęcając się całkowicie studiom. Cieszył się uznaniem jako wielki autorytet w sprawach halachy. Treść jego wykładów oraz nowel talmudycznych została zanotowana bądź przekazana przez uczniów.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem