Sofoniasza Księga

(hebr. Cefanja; jid. Cefanje) – jedna z najkrótszych ksiąg w kanonie Biblii Hebrajskiej, dwunasta w dziale Prorocy Późniejsi, dziewiąta w grupie dwunastu Proroków Mniejszych (Prorockie Księgi); zawiera 3 rozdziały, na które składają się 53 wersy. Jej autorstwo przypisywane jest prorokowi Sofoniaszowi, który żył w VII w. p.n.e. Zawiera groźby przeciwko państwu judzkiemu (Juda) i Jerozolimie oraz narodom pogańskim; potępienia możnych za oszustwa, gwałty i sprzyjanie obcym kulturom i kultom (bałwochwalstwo); zapowiada nadejście Dnia Sądu Bożego, nazywając go „Dniem JHWH”, i potępienia grzeszników oraz sądu nad obcymi narodami (uniwersalizm kary). Kończą ją obietnice dotyczące odrodzenia moralnego ludu i świetlanej przyszłości kraju. Księga ma zwartą konstrukcję i jednolitą formułę tekstu; z późniejszego okr., tzn. z czasów niewoli babilońskiej, pochodzą fragmenty rozdziału trzeciego (3,14-20). Więcej w S.K. jest prozy niż poezji; napisana jest klarownym, prostym językiem.

Autor hasła: Zofia Borzymińska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem