Śliwniak Józef (Jasza)

(1899 Kijów – 1942 Treblinka) – metaloplastyk, grafik, scenograf, członek warszawskiej „Grupy Pięciu” i „Grupy Siedmiu” oraz Zrzeszenia Żydowskich Malarzy i Rzeźbiarzy w Krakowie. Zajmował się głównie metaloplastyką. Podejmował tematykę związaną z żydowskim życiem religijnym, obrzędowym (Orszak ślubny, Ślub, Otchłań) i codziennym. Wykonywał też kompozycje o tematyce biblijnej. Tworzył portrety, studia głów, akty (Lesbos), kompozycje figuralne (Nosiwoda, Nierządnica babilońska [z Jerycha], Muzykanci). Jego prace cechują miękkie, opływowe formy, podkreślone delikatnym, płynnym konturem, syntetyczne traktowanie sylwetek i twarzy portretowanych osób. Ś. wystawiał w ŻTKSP (od 1928), w Żydowskim Domu Akademickim w Krakowie (1934), w warszawskim Salonie Garlińskiego (razem z Bellą Natanson, 1937). Projektował także scenografię dla teatrów i kabaretów żydowskich w Warszawie m.in. dla Azazelu, Skali. Podczas II wojny światowej, w getcie warszawskim, wraz z M. Eljowiczem, wykonał witraże w gabinecie A. Czerniakowa oraz w sali recepcyjnej gmachu Judenratu. Pracował w fabryce osełek, urządzonej przez A. Ostrzegę i W. Weintrauba w dawnym ich atelier (przy ul. Mylnej 9a), gdzie wraz z nim znaleźli zatrudnienie także inni artyści żydowscy (m.in.: Hersz Cyna, Eljowicz, H. Rabinowicz, R. Rozental, S. Trachter, I. Tykociński). Latem 1942 fabryka weszła w skład szopu AHAGE-Zimmermann. 25 VIII 1942, podczas akcji likwidacyjnej getta, wszyscy pracownicy szopu zostali wywiezieni do ośrodka zagłady w Treblince.

Autor hasła: Zofia Borzymińska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand