Sirota Gerszon

nazywany „królem kantorów”, „żydowskim Caruso” (1874 Podole – 1943 Warszawa) – nadkantor Wielkiej Synagogi na Tłomackiem w Warszawie, tenor dramatyczny. Pierwszą funkcję kantora pełnił od 1895 w synagodze w Odessie, następnie w Wilnie, a od 1908 w Wielkiej Synagodze na Tłomackiem w Warszawie. Później był również kantorem w warszawskiej Synagodze im. Małżonków Nożyków. Posiadł solidne wykształcenie muzyczne i niezwykły improwizatorski talent. Jego kreacje wokalne podczas nabożeństw były zarazem wielkim wydarzeniem artystycznym. Gościnnie koncertował lub odprawiał nabożeństwa w salach koncertowych i w synagogach Europy i Ameryki. Jako pierwszy kantor, w 1903 nagrał płytę gramofonową. Był wykonawcą pieśni religijnych w filmach Wycieczka do Ziemi Świętej (film dokumentalny z 1931) i Der dybuk (Dybuk, z 1937, nakręcony według sztuki Sz. An-Skiego). Podczas II wojny światowej S. znalazł się w getcie warszawskim; występował na koncertach i w czasie nabożeństw. W czasie powstania w getcie, wraz z całą rodziną, spłonął we własnym mieszkaniu (lub w schronie pod domem, gdzie mieszkał) przy ul. Wołyńskiej 6. Jego córka, Helena (?-1943), także była profesjonalną śpiewaczką; m.in. występowała jako solistka z chórem M. Szneura, również na koncertach, organizowanych w getcie. (Por. też: chaz(z)an; kantorzy polscy)

Autor hasła: Marian Fuks

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Gerszon Sirota - Sirota Gerszon - Polski Słownik Judaistyczny
Gerszon Sirota (kliknij, aby powiększyć)

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem