Siedlecki Franciszek

(1906 Kamieniec Podolski – 1942 Warszawa) – polonista, historyk i teoretyk literatury, krytyk literacki. Po rewolucji 1917, wraz z rodzicami, przeniósł się z Kamieńca do centrum Polski. W 1929-1935 studiował na UW. Interesował się teorią literatury, zwłaszcza wersologią. Duże znaczenie miały jego prace: Studia z metryki polskiej (1936), która nie mogła stać się jego doktoratem na USB, gdyż nie miał pieniędzy na podróż do Wilna i opłacenie przewodu; oraz Trzy dziedziny badań nad wierszem (1937). S. publikował też artykuły teoretyczne i krytyczne (głównie w „Skamandrze”). Skłaniał się ku współpracy z komunistami, m.in. jako członek redakcji pisma literackiego „Lewar”. Podejmował też próby pisania wierszy dla dzieci. Podczas II wojny światowej pracował w biurze epidemiologicznym szpitala żydowskiego na Czystem w Warszawie, potem jako sprzedawca w sklepie. Ukrywał się po „stronie aryjskiej”, skąd przesyłał materiały naukowe, utwory literackie, prasę podziemną i materiały do tajnego nauczania w getcie. Zmarł na gruźlicę.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem