Serafinowicz

(XVII/XVIII w.) – autor traktatu mówiącego m.in. o używaniu przez Żydów krwi chrześcijańskiej do obrządków religijnych; były rabin w Słucku i Brześciu Litewskim. Z powodu rzekomego obłędu, miał być więziony w Żółkwi przez żydowskiego znachora. Po ucieczce z owego „aresztu” zgłosił się do tamtejszego kościoła i w 1710 przyjął chrzest. W 1716 napisał traktat o judaizmie i jego obrządkach, który w tłumaczeniu na język polski opublikował Gaudenty Pikulski w książce Złość żydowska. Pikulski twierdzi, że pierwszy nakład tej publikacji Żydzi w całości wykupili i spalili. Polska wersja tego dzieła już wcześniej krążyła po Rzeczpospolitej w odpisach. Czytał je biskup Andrzej Załuski, dzięki któremu wiemy, że początkowo były one napisane w języku jidysz. S. przedstawia chronologicznie święta i zwyczaje żydostwa polskiego, ze szczególnym uwzględnieniem tych świąt, które rzekomo łączyły się ze stosowaniem krwi chrześcijańskiej. Przyznał się nawet, że sam dwukrotnie „męczył dzieci chrześcijańskie”.

Autor hasła: Jan Doktór

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand