Segal Izrael ben Mosze z Zamościa; Izrael ben Mosze

(1710 Bóbrka k. Lwowa – 1772 Brody) – talmudysta, pionier haskali, astronom, matematyk. Posiadał rozległą wiedzę talmudyczną, matematyczną i astronomiczną, w związku z czym otrzymał przydomek apikojres (heretyk). Usiłował zlikwidować sprzeczności między Talmudem i literaturą naukową. Jako nauczyciel jesziwy w Zamościu, głosił potrzebę szerzenia oświaty wśród ludu żydowskiego. Ze względu na swe racjonalistyczne poglądy, popadł w konflikt z otoczeniem i ok. 1740 przeniósł się do Berlina, gdzie nauczał w talmud-torze (uczył m.in. M. Mendels(s)ohna). Później powrócił do kraju i – osamotniony – zamieszkał w Brodach, gdzie w wielkiej biedzie zmarł. Potępiał chasydyzm z punktu widzenia oświeceniowo-racjonalistycznego. Napisał nowele talmudyczne i komentarze, pt. Necach Israel (hebr., Wieczny Izrael, 1741), oraz nieopublikowany podręcznik astronomii Arubot ha-szam(m)ajim (hebr., Firmament niebios).

Autor hasła: Paweł Fijałkowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem