Sefer zikaron

(hebr., Księga przypomnień [napomnień]) – 1. tytuł, pochodzącego z 1. połowy X w., polemicznego dzieła Saadji ben Josefa, które było poświęcone kwestiom związanym z kalendarzem żydowskim; 2. tytuł pierwszego metodycznego podręcznika do nauki języka hebrajskiego, napisanego w całości po hebrajsku przez hiszpańskiego gramatyka, egzegetę, poetę i tłumacza, Josefa Kimchiego (1105-1170). Dzieło to charakteryzowało się przystępnością i przejrzystością uporządkowania materiału, wprowadzało nowy system wokalny (pięć długich i pięć krótkich samogłosek) oraz nowe uporządkowanie form podstawowych czasowników. Jego autor zwalczał błędy językowe, omawiał specyfikę języka poezji i liturgii, a także ustalił poprawną wymowę słów z Miszny. Pierwsze wydanie S.z., pt. Mekice(j) nirdamim, ukazało się w Berlinie w 1888.

Autor hasła: Paweł Fijałkowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem