Sefer ha-halachot

(hebr., Księga praw [tradycji]), znana też pn. Alfas (od nazwiska autora) oraz Talmud Katan (hebr., Mały Talmud) – główna praca I. ben J. ha-Kohena Alfasiego, a zarazem klasyczne dzieło kodyfikacyjne, napisane częściowo w języku arabskim. Stanowi ono podsumowanie wcześniejszych dokonań w dziedzinie halachy, zwłaszcza epoki gaonów, i z tego względu zyskało sobie miano Talmud Katan. Autor pominął w nim wszelkie wątki hagadyczne, koncentrując się na skondensowanej relacji z halach. dyskusji, która miała na celu podanie praktycznych decyzji prawnych, oraz na wyjaśnieniu kwestii trudnych i niejasnych, rozwiązywanych z możliwą do osiągnięcia jasnością. S. ha-h. zawiera omówienie materiału z TB i opiera się na najważniejszych pracach wcześniejszych autorytetów halachicznych. Ponieważ Alfasi koncentrował się na praktycznym aspekcie swego opracowania, dlatego omówił w nim także zagadnienia, którym w Talmudzie nie poświęcono odrębnych rozdziałów (dotyczące np. filakterii, mezuz); zawarł je w kategorii „małych decyzji prawnych” (hebr. halachot ktanot). Księga ta pod względem ważności zdominowała wcześniejszą – Halachot p(e)sukot. Stała się fundamentem późniejszych prac kodyfikacyjnych, w tym głównym źródłem dla Majmonidesa oraz dla wielu innych autorów prac, napisanych w Europie Zachodniej; a w Hiszpanii – podstawą studiów rabinackich w ogóle. S. ha-h. po raz pierwszy ukazała się drukiem w 1509.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand