Sefer ha-Rokeach

(hebr., Księga Aptekarza [Eleazara]; wartość liczbowa słowa rokeach = aptekarz, odpowiada wartości liczbowej imienia Eleazar) – dzieło Eleazara ben Jehudy z Wormacji (XII/XIII w.), będące praktycznym wykładem nt. bojaźni Bożej i pokuty, zbiorem halachicznych i etycznych zasad, dotyczących wielu dziedzin życia, m.in.: obchodzenia szabatu i świąt, odżywiania się (por. prawa dotyczące żywności; 1 wyd. Fano 1505; 2 wyd. Wenecja 1549; później wznawiane wiele razy). Księga ta stanowiła połączenie myśli niemieckiego mistycyzmu z filozoficzną kabałą hiszpańską. Dzięki niej, kabała, praktykowana początkowo przez krąg uczonych, zaczęła bezpośrednio wpływać na życie codzienne Żydów. Do XVIII w. włącznie, S. ha-R.również w Polsce – była jedną z podstawowych lektur Żydów aszkenazyjskich. (Zob. też: kabała chasydów nadreńskich; Orchot cad(d)ikim)

Autor hasła: Zofia Borzymińska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem