Sefer ha-micwot

(hebr., Księga przykazań) – tytuł kilku dzieł zawierających kodyfikację, dotyczącą Sześciuset trzynastu nakazów i zakazów; są to: 1. dzieło Chafeca ben Jaclijacha (X w.), babil. uczonego, który prawdopodobnie był uczniem Saadji Gaona, będące jedną z pierwszych prac halachicznych, napisanych w języku arabskim oraz dotyczących umotywowania przykazań. Obejmowało ono nie tylko Sześćset trzynaście nakazów i zakazów, ale także część poświęconą przykazaniom rabinackim (por.: geze(j)ra, halacha; micwa). Cieszyło się wielkim uznaniem żydowskich uczonych, przede wszystkim w Hiszpanii, ale także we Francji i Niemczech. Nie dotrwało do naszych czasów. 2. dzieło Majmonidesa, opracowane przed podjęciem przez niego pracy nad Miszne Tora i stanowiące wstępny tom do tego kodeksu. Zawiera wyliczenie Sześciuset trzynastu nakazów i zakazów, wokół których został zbudowany cały kodeks, oraz analizę zasad, jakie wpłynęły na wpisanie ich do „rejestru” podstawowych praw judaizmu, tworząc z nich system czternastu logicznych pryncypiów. 3. dzieło zw. też Sefer ha-micwot lub Sefer micwot gadol (hebr., Wielka księga przykazań; akr. SeMaG), autorstwa Moszego ben Jaakowa z Coucy, tosafisty, który żył w XIII w., pozostające pod wpływem wspomnianej pracy Majmonidesa, zbierające tradycję ustną dotyczącą przykazań. Składa się ono z dwóch części – odnoszącej się do 365 zakazów oraz odnoszącej się do 248 nakazów. Doczekało się wielu komentarzy (m.in. S. Lurii) i wielokrotnie było wydawane, poczynając od 1480 (Rzym). 4. dzieło zwane też Sefer micwot katan (hebr., Mała księga przykazań; akr. SeMaK), autorstwa Icchaka ben Josefa z Corbeil, kodyfikatora, żyjącego w XIII w. Zostało napisane w 1277. Punktem wyjścia dla niego był wspomniany kodeks Mosze ben Jaakowa z Coucy, lecz było ono adresowane do szerokiego kręgu odbiorców. W związku z tym, autor tylko w niewielkim stopniu cytował źródła; dawał za to jasne formuły decyzji rabinackie oraz wplatał wątki moralizatorskie i hagadyczne. Dzieło to zdobyło wielu czytelników; znane jest z licznych odpisów rękopiśmiennych i wydań. (Por. też: Abraham ben Samuel Chasdaj; Heller Chaim; Kid(d)usz ha-Szem; Meisels Dow Ber; Płocki Meir Dan)

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem