Schwarzbart Ignacy Izaak

(1888 Chrzanów – 1961 Nowy Jork) – polityk syjonistyczny, prawnik. Studiował prawo na UJ (do 1913). Od 1923 był prezesem Organizacji Syjonistycznej Zachodniej Małopolski i Śląska; wieloletni radny miasta Krakowa. Współzałożyciel i prezes Światowego Związku Ogólnych Syjonistów, a po podziale w Związku – przywódca grupy „B”. Od 1933 był wiceprezesem Komitetu Akcyjnego Światowej Organizacji Syjonistycznej i członkiem Komitetu Administracyjnego Światowego Kongresu Żydów (ŚKŻ). Uczestniczył niemal we wszystkich Światowych Kongresach Syjonistycznych i w próbach zjednoczenia partii żydowskiej w Polsce. W 1921-1925 był redaktorem naczelnym „Nowego Dziennika”; pisał też dla „Chwili”, „Naszego Przeglądu”, „Momentu”, „Hajntu”, „Dziennika Warszawskiego” i innych. Od 1938 był posłem na Sejm RP. Po klęsce wrześniowej, przez Rumunię, przedostał się do Francji, a potem do Anglii. W 1940-1945 był członkiem Rady Narodowej przy rządzie RP na uchodźstwie (przez dłuższy czas jako jedyny reprezentant Żydów i Reprezentacji Żydostwa Polskiego w Palestynie). W Radzie starał się o gwarancje równouprawnienia Żydów w Polsce i o pomoc dla uchodźców, zaś od 1942 zabiegał o ratowanie polskich Żydów od zagłady; m.in. utrzymywał łączność z ŻKN, organizował zbiórkę i przerzut pieniędzy do kraju. Po wojnie osiadł w Stanach Zjednoczonych; był dyrektorem Departamentu Organizacyjnego ŚKŻ. Opublikował kilka prac, m.in.: Cwiszn bejde miłchomes (jid., Między dwiema wojnami, Buenos Aires 1958).

Autor hasła: Dariusz Stola

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand