Schmelkes Izaak

zw. Bejt Icchokiem (1827 Lwów – 1905 tamże) – rabin; potomek zamożnej i wpływowej rodziny lwowskiej; dziadek A. ben N. Lewina z Rzeszowa i Jecheskiela Lewina. Nauki pobierał u rabinów lwowskich i w Rawie Ruskiej; korespondował z rabinem lwowskim, Józefem Saulem Natansohnem, i S. Klugerem. Potem prowadził interesy rodziny. Zbankrutował w czasie wojny krymskiej, w następstwie czego piastował kolejno stanowisko rabina w: Żurawnie (od 1856), Brzeżanach (od 1857), Przemyślu (od 1868) i we Lwowie (od 1894). Był szeroko znanym autorytetem halachicznym, akceptowanym także w większości środowisk chasydzkich, choć to właśnie sprzeciwy krakowskich chasydów spowodowały, że przegrał walkę o tamtejszy rabinat z Sz. Schreiberem. Do S. napływały zapytania nie tylko z Galicji, ale też z całej Rosji (rozważano jego kandydaturę na rabina warsz.), a nawet ze Stanów Zjednoczonych. Głównym jego dziełem był cieszący się wielkim poważaniem zbiór responsów Be(j)t Icchak (hebr., Dom [Szkoła, Szczep] Izaaka; t. 1-6), ułożonych zgodnie z porządkiem przyjętym w Szulchan Aruch, w którego opracowaniu uczestniczyli także uczniowie S., a wśród nich jego zięć, Natan Lewin.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand