Scherer Emanuel

(1901 Kraków – 1977 Nowy Jork) – polityk i działacz związkowy. Studiował na Wydziale Prawa UJ, gdzie też uzyskał tytuł doktora. Działał w Bundzie w Krakowie, a następnie w Warszawie, dokąd przeniósł się w 1928. Redagował polskojęzyczne wydawnictwo teoretyczne Bundu, pisywał w prasie związkowej, wydawanej w j. jidysz. Napisał kilka prac o polityce żydowskiego ruchu robotniczego (m.in. Socjalizm i syjonizm). W 1930 został najmłodszym w historii partii członkiem CK Bundu, w 1938 – radnym miasta Warszawy. Działał w klasowych związkach zawodowych, był m.in. wiceprzewodniczącym Wydziału Żydowskiego Centralnej Komisji Związków Zawodowych. Po wybuchu wojny, wraz z rodziną, opuścił kraj i przez Szwecję dotarł do Stanów Zjednoczonych, gdzie włączył się w prace amerykańskiej reprezentacji Bundu. Po śmierci Sz. Zygielbojma, zgodnie z jego wolą wyrażoną w napisanym przed śmiercią liście, został powołany przez prezydenta Władysława Raczkiewicza do Rady Narodowej przy rządzie RP na uchodźstwie. Uczestniczył w pracach Rady od listopada 1943 do końca jej urzędowania – w marcu 1945, kontynuując wysiłki Zygielbojma na rzecz ratowania Żydów polskich; m.in. organizował zbiórkę i transfer pieniędzy dla podziemia żydowskiego w Polsce. Po wojnie zamieszkał w Stanach Zjednoczonych.

Autor hasła: Dariusz Stola

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem