Scharf Juliusz

(1892 Tarnów – 1970 Londyn) – wydawca, księgarz. Studiował prawo na uniwersytecie lwowskim i na UJ; doktoryzował się w 1917. Przez swe małżeństwo, związał się z rodziną Napoleona (Naftalego) Telza (1866-1943), właściciela Drukarni Narodowej w Krakowie, gdzie pracował od 1924 (od 1937 był jej wspólnikiem). Pod jego kierownictwem drukarnia nawiązała liczne kontakty handlowe i się rozwinęła. Był też współwłaścicielem spółki z o.o. pn. „Dehak” Dom Handlowo-Komisowy dr. Juliusza Scharfa, która splajtowała wiosną 1939. Początek wojny S. spędził wraz z rodziną we Lwowie, skąd w 1940 Rosjanie wywieźli ich do Archangielska; tam pracował jako drwal przy wycinaniu lasu. Profesor Stanisław Kot, ambasador polskiego rządu emigracyjnego w Związku Radzieckim w 1942 mianował go mężem zaufania do spraw polskich uchodźców w Uzbekistanie. Wraz z armią gen. Andersa, S. dotarł do Palestyny; z ramienia rządu polskiego w Londynie uruchomił w Jerozolimie firmę wydawniczo-księgarską, której produkcja przeznaczona była dla polskich uchodźców na Bl. Wschodzie i w Afryce. Działała ona do 1947, kiedy to po podziale miasta znalazła się w jego arab. części. Od 1949 S. mieszkał w Anglii; w 1950 w Londynie otworzył polską księgarnię (Cracovia Book Co Ltd.), która po 1956 stała się wiodącą placówką w dziedzinie upowszechniania produkcji krajowej na emigracji.

Autor hasła: Zofia Borzymińska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem