Schall Jakub

(1890 Rozmanówka k. Trembowli – po 1941 Lwów) – pedagog, historyk. Pochodził z żydowskiej rodziny ziemiańskiej. Po dwóch latach studiów prawniczych na uniwersytecie lwowskim przeniósł się na studia historyczne na Wydziale Filozoficznym w Czerniowcach, a następnie do Wiednia (tytuł doktora uzyskał w 1918). Od 1911 współpracował z prasą (Czerniowce – m.in. „Gazeta Polska”; Lwów – „Dziennik Polski”; Wiedeń – od 1920 „Kurier Wiedeński”, którego był współredaktorem). W 1916–1918 służył jako oficer w armii austro-węgierskiej. Po powrocie do Lwowa był nauczycielem w gimnazjum Żydowskiego Towarzystwa Szkoły Ludowej i Średniej. Od 1924 zajmował się badaniami dziejów Żydów polskich. Publikował wiele przyczynków historycznych w prasie polskiej i polsko-żydowskiej (m.in. w „Chwili” i „Miesięczniku Żydowskim”). Był członkiem Towarzystwa Miłośników Przeszłości Lwowa oraz wielu żydowskich stowarzyszeń oświatowych i kulturalnych we Lwowie. Prowadził audycje historyczną w Polskim Radiu. Opublikował kilka książek, m.in.: podręczniki dla szkół średnich Dzieje Żydów na ziemiach polskich (1926) i Historia Żydów w Polsce, na Litwie i Rusi (1934); poświęcone lokalnej historii Żydostwo galicyjskie w czasie inwazji rosyjskiej w latach 1914–1916 (1936), Przewodnik po zabytkach żydowskich Lwowa (1935) i Dawna Żółkiew i jej Żydzi (1939); był współredaktorem – utrzymanego w duchu państwowotwórczym – dzieła, Żydzi bojownicy o niepodległość Polski. Ilustrowana monografia w opracowaniu zbiorowym (Lwów 1939; reprint Warszawa 2002).

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand