Schalit Izydor

(1871 Nowosiółki na Ukrainie – 1953 Tel Awiw) – działacz syjonistyczny. Dorastał w Wiedniu, gdzie ukończył studia stomatologiczne. Tam też od 1888 działał w stowarzyszeniu akademickim Kadima i wkrótce został jego przywódcą. Po ogłoszeniu Państwa żydowskiego związał się z T. Herzlem, pełniąc funkcję jego sekretarza. Współredagował pismo „Die Welt”. Odegrał znaczną rolę w przygotowaniu I Światowego Kongresu Syjonistycznego oraz pracował jako sekretarz Biura Syjonistycznego (1897-1905). W 1897 zaangażował się w akcję pomocy Turcji w wojnie z Grecją (prowadził rekrutację młodych syjonistów do batalionu żydowskiego, a gdy władze austriackie tego zakazały – organizował misję med. pomocy Turcji). Od 1905 był przewodniczącym Organizacji Syjonistycznej w Austrii. Zaangażował się w akcję na rzecz obrony praw mniejszości żydowskiej w Galicji i na Bukowinie. W związku z tym, zorganizował komitet wszystkich mniejszości narodowych w monarchii austro-węgierskiej. W 1918 współtworzył żydowską samoobronę w Wiedniu. Wyemigrował do Palestyny w 1938, po aneksji Austrii przez hitlerowskie Niemcy. W 1951 otwierał Kongres Syjonistyczny, który po raz pierwszy odbył się w Jerozolimie.

Autorzy hasła:

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem