Sawicki Jerzy

właśc. Reisler Izydor (1910 Gródek Jagielloński – 1967 Bruksela) – prawnik, prokurator. Studia prawnicze ukończył na UJK (1931). W 1936–1941 był adwokatem we Lwowie. Współpracował z lewicą, m.in. jako obrońca komunistów i publicysta. W czasie okupacji niemieckiej krótko przebywał w getcie lwowskim, a następnie ukrywał się po „aryjskiej stronie”. Po wojnie zasłużył się początkowo głównie jako prokurator, zwłaszcza oskarżyciel w ważniejszych procesach zbrodniarzy hitlerowskich (w tym załóg obozów MajdankaOświęcimia II – Brzezinki). Był członkiem delegacji polskiej na procesy norymberskie; m.in. przyczynił się do wyjaśnienia sprawy prowokacji gliwickiej. W 1947 uzyskał kolejno tytuły doktora i docenta prawa na UJ. Od 1950 był profesorem nadzwyczajnym UW, a od 1957 – profesorem zwyczajnym. Początkowo skupił się na zagadnieniach związanych ze zbrodniami wojennymi oraz na popularyzacji i dokumentacji swych doświadczeń jako prokuratora, jak również uczestnika procesów norymberskich (zwł. praca Ludobójstwo. Od pojęcia do konwencji 1933–1948, 1949). Od lat 50. zajmował się także różnymi zagadnieniami prawa karnego. Jego prace, traktowane interdyscyplinarnie, twórczo przyczyniały się do przełamywania stalinowskich schematów, a następnie do wnoszenia nowych treści do „schematów socjalistycznej doktryny prawa karnego”. S. był płodnym autorem i uzdolnionym popularyzatorem.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem