Satanow (Satanower) Icchak (Izaak)

(1732 Satanów – 1805 Berlin) – pisarz i poeta, tworzący w języku hebrajskim. W 1772 przeniósł się do Berlina. Był człowiekiem, który stał na granicy dwóch epok; głęboko związany ze światem tradycji żydowskiej, a równocześnie – w niektórych sprawach – rzecznik głębokich reform. Wiodąc życie zasymilowanego „berlińczyka”, nie porzucił stroju polskich ortodoksów. Był pionierem nowożytnej literatury hebrajskiej i jej poszukiwań językowych, zachowując przywiązanie do języka Miszny. Był mistrzem mistyfikacji literackiej; wydał wiele dzieł jako utwory starożytne i późniejszych pisarzy. Szczególne uznanie zyskały jego: Miszle(j) Asaf (hebr., Asafowe opowieści, 1788; 1791) – utrzymane w stylu przypowieści Salomona; Sefer ha-chisaj(j)on (hebr., Księga uwolnienia od oskarżenia, 1785) – dzieło wzorowane na Tachkemoni Al-Chariziego; a także More(j) Newuchim (1791-1796) – część pierwsza z komentarzem Majmonidesa, część druga i trzecia z komentarzami S.; Ha-Kuzari (hebr., Chazarowie) Jehudy ha-Lewiego, z komentarzem S. (1795) i wiele innych prac literackich, filozoficznych i naukowych.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem