Samuela Księgi 1 i 2

(hebr. Szmuel; łac. Samuelis)w kanonie Biblii Hebrajskiej księgi trzecia (Szmuel alef; por. alef) i czwarta (Szmuel bet; por. be(j)t) w zbiorze Prorocy Wcześniejsi ( Prorockie Księgi). Ich autorstwo tradycja żydowska przypisuje prorokowi Samuelowi, który żył w XI w. p.n.e. Pierwotnie obie księgi stanowiły całość i dopiero w Septuagincie (a potem w Wulgacie) została ona podzielona na dwie części; w ślad za tym, począwszy od pocz. XVI w., zaczęto ją dzielić także w wydaniach drukowanych BH. 1 i 2 S.K. zawierają rozmaite pod względem literackim wątki; o charakterze narracyjnym, profetycznym, poetyckim i inne, które pochodzą od różnych autorów, a po wiekach zostały połączone w całość. Księgi opowiadają nie tylko o losach Samuela, ale także o wyborze i dziejach panowania Saula, a potem o monarchii Dawida. Zawierają też pierwsze biblijne proroctwo o charakterze mesjańskim, związane z potwierdzeniem dawniej zawartego Przymierza Boga z Izraelem (Przymierze z Bogiem), obietnicę Pana dotyczącą ustanowienia królestwa Bożego na ziemi, dzięki potomkom Dawidowym (proroctwo Natana). Według traktatu talmudycznego Bawa Batra (14b), wkrótce po śmierci Samuela S.K. zostały uporządkowane i uzupełniona przez proroków Gada, zw. Widzącym, i Natana. Współcześnie uważa się, że redakcja S.K. nastąpiła dopiero w VI w. p.n.e., ale znaczne partie tekstu czerpią ze starych źródeł, jakim były kroniki pałacowe królów Dawida i Salomona.

Autor hasła: Zofia Borzymińska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand