Samuel (Szmuel) ben Uri Szraga Phoebus (Fajwysz)

zw. Bejt Szmuelem (XVII w.) – rabin, znany talmudysta. Pochodził z Wodzisławia. Był uczniem krakowskich rabinów, Joszuy Heszela ben Jaakowa z Lublina oraz Lejba Fiszelesa. Początkowo był rabinem w Szydłowcu, a od 1691 – w niem. Fürth. Prawdopodobnie w 1694 powrócił na stanowisko rabina w Szydłowcu. Jego głównym dziełem był obszerny komentarz do Ewen ha-Ezer J. ben E. Karo, pt. Be(j)t Szmuel (hebr., Szkoła [Dom] Samuela, Dyhernfurt 1689; wyd. 2. poprawione i rozszerzone – Fürth 1694). Uzyskało ono rangę jednej z najbardziej autorytatywnych wykładni halach. przepisów, dotyczących prawa rodzinnego. S. ben U.Sz.P. jest też autorem dzieła Ir Binjamin (hebr., Miasto Beniamina, Frankfurt n. Menem 1698), a jeden z jego responsów został zamieszczony w w dziele Chanocha ben Jehudy Chinuch be(j)t Jehuda (hebr., Szkoła [Wychowanie] Jehudy, 1707).

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem