Samuel (Szmuel) ben Awigdor

(ok. 1720-1793) – rabin; syn rabina, Awigdora ben Samuela (zm. w 1771). W 1719-1746 był rabinem kolejno w: Prużanach, Zelwie, Różanej i Wołkowysku. Będąc zięciem Judy ben Eliezera (zw. Jesod, zm. w 1762), bogacza i najbardziej wpływowej osobistości wileńskiej gminy żydowskiej, został przez niego wprowadzony na stanowisko rabina w Wilnie. Po śmierci teścia, pod pozorem niedostatecznej pobożności i nieskromności żony, został zaatakowany przez opozycję wobec oligarchii kahalnej. Wojna dwóch stronnictw, ciągnąca się do ok. 1791, kilkakrotnie zawiodła zwaśnione strony przed sądy żydowskie i szlacheckie. Rabina popierał biskup wileński, Ignacy J. Massalski, zaś opozycję – wojewoda wileński, Karol S. Radziwiłł. Ten ostatni, przez 20 miesięcy więził plenipotenta pospólstwa wileńskiego, Sz. Wolfowicza, który napisał broszurę Więzień w Nieświeżu do Stanów Sejmujących o potrzebie reformy żydów (wyd. 1790), jedno z ważniejszych wystąpień żydowskich doby Sejmu Wielkiego. Atakował w niej m.in. samowolę oligarchii kahalnej i wzywał do wzięcia Żydów w opiekę prawa. Choć ostatecznie trudno byłoby wskazać zwycięską stronę we wspomnianym sporze, S. był ostatnim nacz. rabinem gminy wileńskiej. Był on znany jako przeciwnik chasydyzmu (por. misnagdzi) i sygnatariusz rzuconej na jego zwolenników klątwy w 1772. Jego nieopublikowane dzieła, utrzymane w stylu pilpulistycznym (pilpul) cieszyły się dużym uznaniem wśród ówczesnych talmudystów.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Samuel ben Awigdor - Samuel (Szmuel) ben Awigdor - Polski Słownik Judaistyczny
Samuel ben Awigdor (kliknij, aby powiększyć)

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem