Salomona Psalmy

jeden z najbardziej znanych pseudoepigrafów (apokryfy i pseudoepigrafy), spisany w języku hebrajskim w poł. I w. p.n.e. na terenie Palestyny; został przetłumaczony na język grecki jeszcze przed naszą erą; zachowany w dziewięciu manuskryptach greckich. Najstarszy, przechowywany w klasztorze na górze Athos w Grecji, pochodzi z XII w. Znany jest też starożytny przekład na język syryjski, będący prawdopodobnie tłumaczeniem z języka greckiego. S.P. zawierają 18 utworów. Ich autor przypuszczalnie wywodził się z kręgu faryzeuszy. S.P. poświęcone są Jerozolimie, w której niebawem nastanie czas zbawienia sprawiedliwych; sławią życie w prawdzie i sprawiedliwości oraz Boże miłosierdzie; potępiają grzeszników i hipokrytów; podkreślają wolną wolę człowieka. Dwa utwory (Ps 17 i 18) mają charakter mesjański. Tekst zawiera doktrynę o zmartwychwstaniu, głoszącą (podobnie jak Dn 12,1-2), że zmartwychwstaną tylko Żydzi wierni Prawu; oraz głęboką wiarę w nadejście Mesjasza, pochodzącego z rodu Dawida.

Autor hasła: Zofia Borzymińska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem