Salomona Mądrość

(hebr. Chochmat Szlomo; łac. Liber Sapientiae); Księga Mądrości [Salomona] – najważniejsza spośród ksiąg apokryficznych (apokryfy i pseudoepigrafy), które nie weszły do kanonu BH; w kanonie Biblii chrześcijańskiej włączona do grupy Ksiąg Dydaktycznych. Należy do literatury mądrościowej. Została spisana w języku greckim przez nieznanego autora, ukrywającego się pod postacią króla Salomona, prawdopodobnie w Aleksandrii w I w. p.n.e.; była przeznaczona dla tamtejszej wspólnoty żydowskiej. Księga ta jest starannie zaplanowanym dziełem, pozostającym pod wpływami literatury hellenistycznej; można w niej wyróżnić trzy części: pierwszą, odnoszącą się do ludzkiej mądrości, wiodącej sprawiedliwych do Boga; drugą, dotyczącą mądrości królów, sprawujących władzę; trzecią, poświęconą Bożej Mądrości, objawiającej się zarówno w stworzeniu świata, jak i w roli zbawczej Izraela. Autor, ukazując dzieje narodu wybranego i – podobnie jak to ma miejsce w midraszach – wskazując na głębszy sens opisywanych wydarzeń, interpretuje je często w nowy sposób; podkreśla przy tym rolę mądrości w dziejach Izraela. Podnosi także problem cierpienia, nagrody i kary. S.M. zawiera nadto ostrzeżenie przed zgubnymi skutkami ulegania kulturze hellenist. i porzucania wiary przodków.

Autor hasła: Zofia Borzymińska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem