Salomo (Salamo) Jan (Johann)

(1624 Poznań – 1683 Gdańsk) – konwertyta na luteranizm, hebraista. Otrzymał tradycyjne wykształcenie religijne (prawdopodobnie na poziomie jesziwy); rodzina przygotowywała go do zawodu rabina. Trudnił się operacjami finansowymi; w związku z niewywiązaniem się z przyjętych zobowiązań, w 1652 został osadzony w gdańskim więzieniu. Pod wpływem luterańskiego proboszcza kościoła Najświętszej Panny Marii w Gdańsku, jesienią 1656 – na własną prośbę – odbył kilka protokołowanych dysput z owym teologiem, decydując się na przyjęcie chrztu, w zamian za uwolnienie z więzienia. Na początku 1657 obie strony dopełniły warunków umowy, a wydarzenie – potwierdzone wydaniem wyznania wiary konwertyty (zostało opublikowane pt. Confessio fidei Christianae, 1656) – stało się w Rzeczpospolitej głośne. Żona S., pochodząca z rodziny rabinackiej, pozostała wierna judaizmowi. Dopiero na pocz. 1659 S. oficjalnie otrzymał stanowisko profesora języka hebrajskiego w Akademickim Gimnazjum gdańskim. Zmarł po ciężkiej chorobie, tknięty paraliżem i utratą pamięci; został pochowany w kościele św. Trójcy. Opublikował kilka podręczników do nauki języka hebrajskiego, komentarzy biblijnych oraz tekstów polemicznych w stosunku do judaizmu, m.in. o poglądach Saadji Gaona (Die zertheilte Finsterniss oder Widerlegung des Buches R. Saadjah Gaon, Gdańsk 1681).

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand