Ryder Teodor Henryk

(1881 Piotrków – 1944 Oświęcim?) – pianista, dyrygent, akompaniator, pedagog. Pochodził z rodziny inteligenckiej. Ukończył studia muzyczne i politechniczne (w Darmstadcie). Do 1916 przebywał za granicą, potem w Warszawie został dyrygentem Opery, gościł też w Filharmonii Warszawskiej. Był założycielem Koła Kameralno-Muzycznego. W 1919 zamieszkał w Łodzi; kierował tamtejszym Towarzystwem Miłośników Muzyki; od 1919 współpracował z Łódzką Orkiestrą Symfoniczną (później Filharmoniczną), od 1927 do wybuchu wojny był jej kierownikiem artystycznym. R. był również znanym pedagogiem. Położył wielkie zasługi w dziele popularyzacji muzyki. Od 1920 organizował Wieczory Operowe. Współpracował z Polskim Radiem; m.in. prowadził w nim poranki symfoniczne. Dyrygował wieloma koncertami; związał się z Łódzkim Żydowskim Towarzystwem Muzycznym i Literackim „Hazomir”. W 1940 trafił do getta łódzkiego, gdzie kontynuował swą działalność artystyczną, akompaniował i dyrygował koncertami w Domu Kultury. Uczył także muzyki i śpiewu. Zginął prawdopodobnie w Oświęcimiu, po likwidacji getta.

Autor hasła: Zofia Borzymińska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem