Ruach ha-Kodesz

(hebr., Duch Święty; jid. Ruech Hakojdesz) – w tradycji talmudycznej oznacza ducha inspiracji Bożej, natchnienie; są nim przepełnione Psalmy Dawida, Pieśń nad pieśniami. W BH określenie to nie występuje. R. ha-K. we wczesnokabalistycznym tekście Sefer Jecira jest tożsamy z Bogiem-Stwórcą, a dokładniej z Jego objawieniowym aspektem. Poprzez głos, tchnienie i mowę określa obecność Boga w stworzonym przez Niego świecie.

Autor hasła: Bogdan Kos

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem