Rozaniecki (Różaniecki) Ozjasz (Oskar, Osias)

(1896 Białystok – 1943 tamże) – malarz, grafik, scenograf. Uczył się w Szkole Rysunkowej w Wilnie (od 1911), w Odessie, a potem – być może – w Warszawie, oraz w Staatliche Kunsthochschule w Berlinie (1920-1925). Mieszkał w Białymstoku, gdzie w Szkole Handlowej był nauczycielem rysunku. Jako scenograf, współpracował z żydowskim teatrem rewiowym Gilorine. Swe prace wystawiał w Salonie Koła Literatów i Dziennikarzy Żydowskich w Białymstoku oraz w ŻTKSP i w IPS w Warszawie (1927, 1928), a także w Wilnie (JIWO, 1935). W 1. połowie lat 30. wyjeżdżał do Paryża. W twórczości artysty często pojawia się tematyka społeczna (Robotnik, Bezdomny, Rodzina żebraków) i żydowska (Jezus Chrystus i żydowski pogrom). R. malował również portrety (Portret młodego Żyda) i pejzaże (Stara ulica Łaziebna, Most w Paryżu). Prawie wszystkie jego prace zaginęły w czasie II wojny światowej.

Autor hasła: Renata Piątkowska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem