Rotwand (Rothwand) Jakub

(1818 Warszawa – 1913 tamże) – działacz społeczny, publicysta; syn kupca warsz., Leona R. (XVIII/XIX w.); stryj Stanisława R. Był absolwentem Szkoły Rabinów w Warszawie (1835); związany z grupą obozu asymilatorów warszawskich. Przez 35 lat pełnił funkcję sekretarza Dozoru Bóżniczego i Zarządu Gminy Starozakonnych w Warszawie, powołany na to stanowisko przez kierującego gminą, M. Rosena, w 1842. Należał do grupy twórców synagogi, zw. „polską”, na Nalewkach (1852); wieloletni członek jej komitetu. Inicjator umieszczenia pierwszego polskiego napisu na nagrobku na cmentarzu żydowskim w Warszawie (por. A. Eisenbaum; inskrypcje na nagrobkach żydowskich; relację o wynikłym stąd konflikcie w warszawskiej gminie zamieścił w „Kwartalniku Poświęconym Badaniu Przeszłości Żydów w Polsce”, 1912). Był uczestnikiem wydarzeń poprzedzających powstanie styczniowe; został aresztowany w związku z zamknięciem synagog, w proteście po sprofanowaniu kościołów warszawskich. Publikował w „Jutrzence”„Izraelicie”. Wydał w formie książkowej: Imiona przez żydów polskich używane (1866) oraz tłumaczenia z języka niemieckiego – Historyja żydów i ich wierzeń, wyłożona w skróceniu (1879) i Feigełe Magid, czyli kobieta kaznodzieją, obrazek z życia prowincjonalnego żydów (1874; jedna z pierwszych książek w dziejach literatury pol.-żydowskiej). Zarówno on sam, jak i przedstawiciele pochodzącej od niego gałęzi rodu R., pozostali wierni judaizmowi.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem