Rosenfeld Max

(1884 Drohobycz – 1919 Wiedeń) – polityk, publicysta, aktywny działacz austriackiej organizacji PS. Był absolwentem UJK, gdzie uzyskał doktorat z prawa. Od 1904 był członkiem PS. W końcowej fazie I wojny światowej ogłosił kilka prac publicystycznych, w których optował za przyznaniem ludności żydowskiej w Galicji, a następnie w Odrodzonej Polsce, szerokiej autonomii narodowej. Zgłaszał też wątpliwości, co do możliwości realizacji programu syjonistycznego w Paltestynie, zwłaszcza oparcia gospodarki na spółdzielczych farmach i zakładach produkcyjnych. W końcu 1918 zaangażował się w tworzenie żydowskiej organizacji narodowej i samoobrony. Przez krótki czas kierował gminą żydowską w Przemyślu, skąd – z powodu zbytniego radykalizmu – został zmuszony do wyjazdu do Wiednia. W 1919, wybrany do pierwszego polskiego sejmu konstytucyjnego, z powodu choroby nie zdołał przyjąć mandatu; zmarł kilka dni po elekcji (po jego śmierci mandat poselski przypadł I. Schiperowi). Najważniejsze prace R. to: Polen und Juden (Berlin-Wien 1917), Nationales Selbstbestimmungsrecht der Juden in Polen (Berlin 1918), Die polnische Judenfrage. Problem und Lösung (Berlin-Wien 1918).

Autorzy hasła:

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand