Rosen Józef

(1902 Warszawa – 1942 na Wileńszczyźnie) – producent filmowy, dziennikarz i publicysta. W 1920 wstąpił ochotniczo do WP. Studiował na Wydziale Prawa UW i w Wyższej Szkole Dziennikarskiej w Warszawie. Przez pewien czas redagował dział polityczny i sejmowy w piśmie „Pomorzanin” w Kędzierzynie. Od 1922 zajmował się publicystyką filmową, m.in. w dzienniku „Kurier Polski” (jako kierownik działu filmowego) oraz w czasopismach filmowych: od 1922 współredaktor „Kinemy”; w 1925-1929 sekretarz redakcji dwutygodnika „Kino dla Wszystkich”; współpracownik „Nowości Filmowych”, „Kino-Teatru”, „Wiadomości Filmowych” i „Filmu”. W 1928 zorganizował wytwórnię filmową „Rex-Film”, którą kierował przez dziesięć lat. Wyszło z niej kilkanaście filmów, m.in.: Cham (1931), Halka (1937), Za winy niepopełnione (1938). R. był także reżyserem i współautorem scenariuszy. W kooprodukcji z kinematografią czechosłowacką zrealizował film Dwanaście krzeseł (1933), według powieści Ilfa i Pietrowa. Sporadycznie realizował filmy w innych wytwórniach, np. Kult ciała (1929), według scenariusza Anatola Sterna i Stefana Szeley'ego. R. był założycielem i wiceprezesem Klubu Sprawozdawców Filmowych oraz wiceprez. Polskiego Związku Producentów Filmowych (1933-1936). We wrześniu 1939 przedostał się do Wilna. W 1940-1941 był dyrektorem polskiego Teatru Miniatur. W okresie okupacji niemieckiej ukrywał się w Jerozolimce k. Wilna. Aresztowany przez gestapo na skutek denuncjacji, został zamordowany.

Autorzy hasła:

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand