Rokeach Eleazar

(1854 Jerozolima – 1914 Drohobycz) – działacz społeczny i publicysta, związany z ruchem Chowewej Syjon. Otrzymał trad. wykształcenie religijne. W młodości uległ wpływom haskali. Od trzynastego roku życia mieszkał w Safed. Do władz gminy żydowskiej i chaluk(k)i miał krytyczny stosunek. Był zwolennikiem organizacji żyd. osadnictwa rolniczego w Palestynie i współtwórcą jednego z takich ośrodków (1878). W l. 80. XIX w. działał w strefie osiadłości w Rosji na rzecz emigracji Żydów do Erec Israel. Po powrocie do Palestyny w 1888 był sekr. biura Chowewej Syjon w Jaffie. Entuzjastycznie przyjął idee syjonistyczne rzucone przez T. Herzla. W 1897 ponownie wyjechał z Palestyny i był czynny na terenie Rumunii i Galicji (m.in. w Buczaczu wydawał czasop. w j. hebr. pn. „Ha-Jarden” [Jordan; 1906]). Nigdzie nie osiedlił się na dłużej. Zmarł w biedzie.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem