Rokeach (Rokach) Jisochar (Issachar) Dow Ber z Bełza

zw. też Ilujem z Czarnobyla (1854 Bełz – 1926 [1927] tamże) – rabin, cadyk bełski; drugi z pięciu synów i następca (od 1894) Joszuy R.; wnuk Szaloma R. Mając czternaście lat, poślubił córkę Jiszajahu Meszulama Zusji, syna Aarona Twerskiego (por. Twerskich rodzina). Następne dziesięć lat spędził u teścia w Czarnobylu. Z tej samej rodziny pochodziła także jego druga żona, poślubiona wiele lat później, po przedwczesnym zgonie pierwszej towarzyszki życia. R. zasłynął jako zdecydowany przeciwnik austr. syjonistów. W wyborach do wiedeńskiej Rady Państwa w 1907 i 1911 poparł kandydatów Koła Polskiego. W 1907-1908 doprowadził do wznowienia działalności organizacji Machzike(j) ha-Dat. Nieco później, również stanowczo, zwalczał Agudę, którą uważał za zbyt postępową; swoim zwolennikom zakazał nawet wstępowania do tej partii. W 1914-1925, wraz ze swym dworem, przebywał na Węgrzech. W tym czasie utrzymywał kontakt z krajem; m.in. w 1922 odmówił zakazania swoim chasydom głosowania na listę Bloku Mniejszości Narodowych. Do Bełza powrócił w 1925 i pozostał w nim aż do śmierci. Tam też został pochowany. (O dworze cadyka bełskiego pisał w swoich wspomnieniach J. Langer w książce Nine Gates (tłum. na j. pol. 9 bram do tajemnic chasydów, Kraków 1988). Wspierał też S. Schenirer i zainicjowane przez nią szkoły, Be(j)t Jaakow. Jego nauki cytowali m.in. M. Szapira, I. Schmelkes i E.C. Michelson. (Zob. il(l)uj)

Autorzy hasła: Andrzej Żbikowski, Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem