Rokeach (Rokach) Aharon (Aron)

(1880 Bełz – 1957 Tel Awiw) – rabin, cadyk bełski; syn i następca Issochara Dow Bera R. z Bełza; wnuk Joszuy R.; prawnuk Szaloma R. W stosunku do swoich poprzedników, był zwolennikiem większej ascezy w życiu codziennym. Podobnie jak ojciec, był opozycyjnie usposobiony wobec Agudy. W grudniu 1931 w Gródku Jagiellońskim zwołał konferencję, na której reaktywowano organizację Machzike(j) ha-Dat, mającą stanowić ortodoksyjną opozycję wobec Agudy na terenie byłej Galicji. Jego zwolennicy głosowali nie na żydowskie listy wyborcze, lecz na ugrupowania rządowe. Wspierał (także materialnie) szkolnictwo ortodoksyjne na terenie byłej Galicji (m.in. Stowarzyszenie Szkoły Izraelickiej Be(j)t Talmud w Przemyślu). Za jego czasów, zwolennicy cadyka z Bełza wywierali silny wpływ na gminy galicyjskie, biorąc udział w działaniu wielu ich agend. Jemu samemu podporządkowało się wielu rabich (jid. rabeim) w tej części Polski. Zgodnie z rodzinną tradycją, R. nie pozostawał też obojętny wobec kwestii politycznych niejednokrotnie goszcząc na na swym dworze oficjalne osobistości; np. w 1936 – księcia greckiego, Piotra, z którym omawiał sytuację Żydów w Palestynie i Niemczech. Po wybuchu II wojny światowej R. uciekł przed Niemcami do Sokala, potem przebywał w getcie w Przemyślu, gdzie poniosło śmierć 33 członków jego rodziny. Później był w gettach Wiśnicza, Krakowa i Bochni, skąd w 1942 został deportowany do węgierskich Koszyc, a następnie przedostał się do Budapesztu. W 1944 zdołał nielegalnie wyjechać do Palestyny, gdzie założył siedzibę dynastii cadyków bełskich w Tel Awiwie. W Izraelu zmodyfikował swoje poglądy polityczne i poparł Agudę, do której wstępowali jego zwolennicy. Rezydencja cadyka w Tel Awiwie stała się centrum chasydów bełskich, których jesziwy i be(j)t ha-midrasze były rozsiane po całym Izraelu. Grób R. stał się celem pielgrzymek w rocznicę śmierci cadyka. Jego następca, Issachar Dow R. (ur. w 1949), przeniósł siedzibę dynastii bełskiej do Jerozolimy. Rozproszeni po świecie zwolennicy cadyka z Bełza stworzyli po wojnie swoje ośrodki w wielu miastach Europy i Ameryki.

Autorzy hasła: Andrzej Żbikowski, Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem